Τι είναι το opportunity cost και πού σε βοηθάει στη ζωή σου!

Μια έννοια από τον κόσμο των επιχειρήσεων που όλοι μας κάθε μέρα συναντούμε

Πριν  λίγες  ημέρες  έκανα ένα  online course  από το Πανεπιστήμιο του  Illinois  με τίτλο  ‘’Firm level economics: producers and their behaviour’’.  Σε κάποιο σημείο ο ομιλητής ανέφερε τον όρο  opportunity cost  και έδωσε παραδείγματα.  Έχεις  ένα χαρτονόμισμα  των 5 ευρώ, το οποίο  θα ξοδέψεις  π.χ.  σε ένα καφέ  και ένα κρουασάν. Μόλις  το δώσεις  στον ταμεία, θα σου δώσει  αυτά που παρήγγειλες  και δεν θα πάρεις το  5ευρω πίσω.  Επομένως,  έδωσες 5 ευρώ για να πάρεις κάτι άλλο. 

Ο  κανόνας  εδώ  είναι  ένας:  Κάθε  φορά  που  λες  ναι   σε κάτι, ταυτόχρονα λες όχι σε κάτι άλλο.

Επανέλαβε μετά από μένα!
Κάθε  φορά  που  λες  ναι   σε κάτι, ταυτόχρονα λες όχι σε κάτι άλλο.

Αυτός ο  κανόνας  έχει  αμέτρητες εφαρμογές  στη  ζωή  και θα στο αποδείξω τώρα.

  • Όταν  λες  ναι  στη υγιεινή διατροφή, λες  όχι  στη ζάχαρη ή το αλκοόλ.
  • Όταν  λες  ναι  στο διάβασμα, λες  όχι  στο  binge-watching.
  • Όταν  λες  ναι στις  επενδύσεις,  λες  όχι  στη σπατάλη.
  • Όταν  λες  ναι  στην  γνώση, λες όχι στην αμάθεια.
  • Όταν  λες  ναι  στην  ηρεμία, λες  όχι  στο  άγχος.

Κλπ , κλπ.

Στα  παραπάνω  παραδείγματα  δεν μπορείς να κάνεις ταυτόχρονα και τα  2.

Όπως  λέει και μια  φράση  ‘’δεν γίνεται να έχεις και τη πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο’’.

Κάποιοι άλλοι θα το ονομάσουν θυσίες. Θυσιάζεις  κάτι  για να απολαύσεις  κάτι άλλο.

Εκεί παίζεται  όλο το παιχνίδι της αυτοπειθαρχίας.

Να ξέρεις  να  καθυστερείς την απόλαυση  και  να μην ενδίδεις  σε  στιγμιαίες  αλλά παροδικές  απολαύσεις. (delay gratification)

Κάποιοι  λένε  «να  έχεις  μέτρο», αλλά για μένα, καλύτερα να το ‘’παρακάνεις’’ σε καλές συνήθειες  αντί να πας  στο άλλο άκρο, γιατί  στο άκρο των κακών συνηθειών  μπορείς  εύκολα να ‘χάσεις τη μπάλα’ και να αναιρέσεις  όση  ‘’πρόοδο’’ έχεις  κάνει  έως τώρα.

Όπως λένε, η  ζωή  μας  είναι  το  άθροισμα  των  επιλογών  μας.

Κάνε  τις  να μετράνε.

Καλή συνέχεια!

Από την Καλλιρρόη Βολονάκη

Εσείς ξέρετε τι είναι το Bug Bounty Hunt ?

Και πως με γνώσεις πληροφορικής, μπορούμε να βγάλουμε έξτρα εισόδημα

Ο Γιώργος Καπόγλης, από την Verizon, μας εξηγεί σφαιρικά τί είναι το κυνήγι κυβερνο-απειλών, και κενών ασφαλείας (Bug Bounty Hunting), και πως κάποιος μπορεί από ένα χόμπι να βγάλει χρήματα, είτε ως extra είτε ως μόνιμη δουλειά.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο

Ευχαριστούμε τον Κώστα Σέτζα που βοήθησε πολύ ως co-host στην συζήτηση

Robot υπάλληλοι σε νέα επαγγέλματα

Πολλά παιδιά καλούνται αυτήν την περίοδο να βρουν ένα επάγγελμα που τους ταιριάζει, ώστε να σπουδάσουν επ’ αυτού.

Αρκετά με ρωτάνε για συμβουλές, λόγω της ενασχόλησης μου με την μέση εκπαίδευση, και ολοένα και περισσότερο παρατηρώ πως οι γονείς τους προτρέπουν να μην ακολουθήσουν την δουλειά που κάνουν οι ίδιοι (οι λόγοι είναι θέμα κάποιου μελλοντικού άρθρου)! Κάποτε συνήθιζα να λέω «Βρες την δουλειά που σου αρέσει και πιστεύεις πως θα είσαι καλός». Πλέον προσθέτω «…μία δουλειά που δεν θα μπορεί να την αντικαταστήσει ένα… ρομπότ».

Σύμφωνα με μία ακαδημαϊκή δημοσίευση του Oxford Martin School, σχεδόν το 50% όλων των σημερινών επαγγελμάτων το 2030, θα έχουν αντικατασταθεί από robots (6% μέχρι το 2020). Προς αποσαφήνιση, τα robot δεν είναι μόνο ανθρωπόμορφα τέρατα, αλλά εκτείνονται από μηχανοποιημένους κύβους (κάτι σαν ηλεκτρικές σκούπες) που έχουν αρχίσει ήδη να αντικαθιστούν επαγγέλματα όπως οι διανομείς ενδοεταιρικών δεμάτων και φακέλων, μέχρι απλά κομμάτια έξυπνου κώδικα που έχουν αρχίσει να «σβήνουν» από τον εργασιακό χάρτη επαγγέλματα όπως λογιστές κλπ.

Οποιαδήποτε εργασία απαιτεί αναλύσεις και υπολογισμούς, είναι προφανές πως θα μπορεί να διεξάγεται από υπολογιστές. Αλλά η ανάπτυξη καινοτομιών, δείχνει αυτή την τάση και σε επαγγέλματα όπως αγρότες (με μη επανδρωμένα μηχανήματα, drones κ.α) ακόμα και ηθοποιούς (πρόσφατα, «συμμετείχαν» στο Star Wars η Κάρι Φίσερ και ο Πίτερ Κάσινκ, που αν και έχουν αποβιώσει, έδειχναν όπως και στην ταινία του 1977). Αν ποτέ αναρωτηθείτε αν και το επάγγελμα σας, κινδυνεύει να παρασυρθεί από την νέα τεχνολογική επανάσταση, μπορείτε να επισκεφθείτε το www.replacedbyrobot.info.

Αυτοί που θα επηρεαστούν περισσότερο είναι οι λογιστές και οι μαρκετίστες, με 95% αυτοματοποίησης. Αν οι κυβερνήσεις το δουν ως πρόβλημα, μένει να δούμε ποιες πολιτικές θα χαράξουν για την αντιμετώπιση του, γιατί προφανώς, με τις σωστές κατευθυντήριες γραμμές θα δημιουργηθούν νέα είδη εργασίας, ίσως και περισσότερα από αυτά που θα εκλείψουν. Για παράδειγμα, το Forbes αναφέρει ως ταχέως εξελισσόμενο κλάδο, τον «συντηρητή ανεμογεννητριών», ενώ οι times τον «εκπαιδευτή για συνθήκες αντι-βαρύτητας» μιας και το ταξίδι στο διάστημα (λόγω της SpaceX,) μοιάζει πλέον εφικτό. Είναι γεγονός πως τα επαγγέλματα που θα είναι τα κορυφαία σε 5 χρόνια (που θα αποφοιτούν οι τωρινοί πρωτοετείς φοιτητές), αυτήν την στιγμή δεν υπάρχουν καν.

Photo by Luis J. on Pexels.com

Επιχειρηματίες και startuppers, συχνά ομολογούν πως δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα κάνουν την δουλειά που κάνουν τώρα. Αστείο αποτελεί πως η νέα γενιά δεν μπορεί να εξηγήσει στην προηγούμενη, πως βγάζει το ψωμί της (η φράση «είμαι you tuber” “growth hacker” “content marketer” “data scientist” κ.α προκαλούν απορία). Ο Μάκης Αντύπας, της Viva Payments (άλλη μία εταιρεία που πριν 10 χρόνια ήταν ανήκουστη), είχε πει «αν δεν μπορείς να εξηγήσεις με απλά λόγια το επάγγελμα σου στην γιαγιά σου, τότε δεν έχεις καταλάβει ούτε ο ίδιος τι κάνεις».

Προσωπικά διαφωνώ και τείνω περισσότερο προς τον ιδρυτή της εταιρείας Intrideo, που όπως μου ανέφερε, δεν έχει καταφέρει ακόμα να εξηγήσει στους γονείς του τι ακριβώς δουλειά κάνει, και μάλιστα, η δουλειά του είναι να αυτοματοποιήσει ένα μεγάλο μέρος της (βαρετής) εργασίας που αναλαμβάνουν οι υπεύθυνοι προσωπικού μίας εταιρείας.

Ο Dr. Burton – Cartledge από το Πανεπιστήμιο του Derby, δίνει μεγάλες «ελπίδες επιβίωσης» στα επαγγέλματα που απαιτούν αποφάσεις και κρίση. Ως εκπαιδευτικός, συμβουλεύω τα παιδιά να αναπτύσσουν ένα ευρύ φάσμα ικανοτήτων που θα τους επιτρέψει να ελιχθούν αναλόγως τις εξελίξεις, και να μην στοχεύουν από νωρίς σε μία εξειδίκευση. Το καλύτερο βιβλίο που θα πρότεινα σε ένα παιδί που αναζητά την μελλοντική του απασχόληση, είναι το «Rise of Robots» του M. Ford.

Η μείωση των ωρών εργασίας, δεν σημαίνει και λιγότερη παραγωγικότητα, και τρανό παράδειγμα είναι αυτό της Σουηδίας, που ενσωματώνει αυτοματισμούς συνεχώς και θέσπισε το 6ωρο εργασίας ανά ημέρα. O T. Ferris στα βιβλία του, περιγράφει πως οδεύουμε στο να εργαζόμαστε 4 ώρες εβδομαδιαίως, και απλά θα λαμβάνουμε τις αποφάσεις της δουλειά μας, που ένα μηχάνημα αδυνατεί να πάρει. Ίσως τα παιδιά μας καταλήξουν όπως στο Star trek, να περιπλανώνται ξέγνοιαστοι στο διάστημα έχοντας αναθέσει στα robots το καθήκον της εργασίας.

(*) Μέρος του άρθρου γράφτηκε σε ένα λεπτό από την μηχανή τεχνητής νοημοσύνης articoolo.com, για την εφημερίδα Ελευθερία, Αύγουστος 2017
και διορθώθηκε από τον Γιάννη Γιαλαμά.

8 στις 10 start ups θα αποτύχουν τα 2 πρώτα χρόνια

Την παραπάνω φράση την έχετε ακούσει τουλάχιστον μία φορά αφού την αναμασούνε συνεχώς, σε διαλέξεις, συνέδρια και συνεντεύξεις. Κάποιους τους αποθαρρύνει να ξεκινήσουν το εγχείρημά τους, και άλλους τους εμπνέει, ωστόσο, φαίνεται πως δεν έχει καμία βάση σε κάποια στατιστική έρευνα, αντιθέτως, παγκοσμίως έχει αποδειχθεί το αντίθετο.

Το 2013 ένα άρθρο στο Forbes, υποστήριζε την παραπάνω απαισιόδοξη φράση, και βασίζονταν σε ένα άρθρο του Bloomberg, το οποίο δεν υπάρχει πουθενά στην πραγματικότητα (ούτε υπήρχε σαν υπερσύνδεσμος). Αυτό που παραπλάνησε τον κόσμο, ήταν ακριβώς αυτό το κύρος και η φήμη των πηγών προέλευσης της στατιστικής μελέτης, ενώ το άρθρο συνεχίζει ολοένα και περισσότερο, να κοινοποιείται κάθε χρόνο (με μία μέτρηση που έγινε από το Majestic).

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έναν μύθο με κανένα ίχνος ακρίβειας. Συνεχείς έρευνες και μελέτες για τους λόγους αποτυχίας των νεοφυών επιχειρήσεων ( π.χ. του Χάρβαρντ, του Αμερικάνικου γραφείου απασχόλησης, του γραφείου μικρών επιχειρήσεων και άλλων πολλών επίσημων φορέων σε διάφορες χώρες), συνεχώς δείχνουν το αντίθετο, σε σημείο που είναι πιο πιθανό, ο αρχικός τίτλος του άρθρου να ήταν «2 στις 10 startups κλείνουν εντός 18 μηνών», και κατά λάθος να αντιστράφηκε. Ο BlakeMasters, στο βιβλίο του «Από το μηδέν στο ένα», αναφέρει πως το ποσοστό αυτό ισχύει σε επιχειρήσεις όπως τα εστιατόρια (που δεν θεωρούνται startups), τα οποία κλείνουν μετά από δύο χρόνια ζωής κατά μέσο όρο, και αμέσως κάποιο άλλο γεμίζει την κενή θέση.

startup kanban

Ποιο συγκεκριμένα, το 50% των startups, εξακολουθούν να υφίστανται μετά από χρόνια, και μάλιστα, κάθε χρόνος αυξάνει τις πιθανότητες να επιβίωσης και επιτυχίας, δείχνοντας πως η εμπειρία και η τεχνογνωσία, θωρακίζει τις επιχειρήσεις.

Άλλα σημαντικά στοιχεία που δείχνουν οι έρευνες, είναι πως ο κυριότερος λόγος αποτυχίας μίαςstartup, είναι η μικρή ανάγκη της αγοράς για το προϊόν της, ο δεύτερος είναι η έλλειψη κεφαλαίου, ενώ ο τρίτος είναι η μη κατάλληλη ομάδα ανθρώπων για την συγκεκριμένη επιχείρηση.

Άρα, ακόμα ένας μύθος καταρρίπτεται (εν μέρει)

Oι startups δεν αποτυγχάνουν κυρίως, λόγω αργής/πρώιμης εισόδου στην αγορά ούτε εξαιτίας του έντονου ανταγωνισμού ή της κλοπής ιδεών.

Του Γιάννη Γιαλαμά,
από την εφημερίδα Ελευθερία, Ιούλιος 2017

Δύο κιλά startup τυλιγμένα, με λίγη καινοτομία μέσα!

Μεγάλο κομμάτι της επιχειρηματικής κοινότητας, είναι εν αναμονή των νέων επιδοτήσεων του ΕΣΠΑ, που για πρώτη φορά επιδοτεί «την νεοφυή επιχειρηματικότητα και τις καινοτόμες startups» που όλοι μιλάμε για αυτές χωρίς να μπορούμε ξεκάθαρα να ορίσουμε περί τίνος πρόκειται.

Η εισαγωγή της λέξης «νεοφυής» έγινε από τον πρώτο πρόεδρο της Ελληνικής Ένωσης Νεοφυών Επιχειρήσεων (EENE). Γιατί όμως η λέξη «startup» έγινε τελευταία της μόδας ενώ την χρησιμοποιούσαν σχεδόν 2 δεκαετίες πριν στην Αμερική;

Σίγουρα για να θεωρηθεί μία εταιρεία ως startup, παίζει ρόλο ο χρόνος σαν παράγοντας.

Δε μπορεί μία εταιρεία να θεωρείται startup αν 20 χρόνια λειτουργεί με τις ίδιες μεθόδους, στην ίδια αγορά. Μπορεί να θεωρηθεί startup, αν συνεχώς αλλάζει (είτε γιατί απέτυχε είτε για το αντίθετο) τις μεθόδους της, τα προϊόντα ή δημιουργεί νέα, αναζητώντας καινούριες αγορές ή μεγαλύτερα μερίδια αγοράς. Όταν η Apple, μετά από τόσα χρόνια πωλήσεων στην αγορά υπολογιστών, «ανοίχθηκε» στον τομέα των iPOD και των κινητών, μετατράπηκε σε startup. Συνεπώς, ούτε το πλήθος των υπαλλήλων έχει σημασία.

Ο ιδρυτής του Dropbox, στο βιβλίο «Lean Startup» αναφέρει πως αυτό που έχουν όμως σαν κύριο χαρακτηριστικό, είναι το περιβάλλον ακραίας αβεβαιότητας στο οποίο ανήκουν. Με λίγα λόγια, αν δεν υπάρχει πολύ μεγάλο ρίσκο, δεν θεωρείται startup, άρα επιχειρήσεις όπως τα περίπτερα αποκλείονται από αυτή την κατηγορία.

Βέβαια, σε κάθε χώρα ο θεσμός των startup, αλλάζει ανάλογα με το μέγεθος και την φύση του οικοσυστήματος. Στην Ιταλία πχ, δεν τις φορολογούν αλλά πρέπει πάνω από το 60% των ιδρυτικών μελών της καθεμίας, να έχει κατ’ ελάχιστο μεταπτυχιακές σπουδές. Δίνουν περιορισμό στα προσόντα δηλαδή, κάτι που δεν γίνεται στην χώρα μας.

Δύο μικρές, κοντινές Μεσογειακές χώρες , η Ελλάδα και το Ισραήλ (περίπου 10 εκ. πληθυσμό & 175 δις ΑΕΠ), με μικρή εσωτερική αγορά, (πρέπει να) βασίζονται σε υψηλή παραγωγικότητα και δυνατές εξαγωγές. Στον NASDAQ όμως υπάρχουν μόνο 18 Ελληνικές εταιρείες, οι ποιο πολλές ναυτιλιακές, ενώ το Ισραήλ διαθέτει 69, σχεδόν όλες υψηλής τεχνολογίας, σύμφωνα με το βιβλίο «Startup Nation». Κατά πάσα πιθανότητα, μία startup, θα αναζητεί χρηματοδότες. Με την βοήθεια του κράτους, μία ισραηλινή startup, αναπτύχθηκε και εξαγοράστηκε για 1.3 δις από την Google πριν λίγα χρόνια (απασχολώντας 100 άτομα προσωπικό) ενώ μία ελληνική εταιρεία, ξεκινώντας νωρίτερα την υλοποίηση της ίδιας ακριβώς ιδέας παλεύει να εδραιωθεί. (αληθινή ιστορία της παράλληλης πορείας της sboing και της waze).

Προς αποσαφήνιση, startups, δεν είναι μόνο τεχνολογικές εταιρείες αλλά ακόμα και παραδοσιακές επιχειρήσεις, που όμως λειτουργούν έχοντας εντάξει μία τουλάχιστον καινοτομία!

Τι σημαίνει λοιπόν η λέξη καινοτομία, που αναμασούμε συνεχώς? Κάθε απλή αλλαγή, τροποποίηση, μετατροπή ή εφεύρεση , δεν είναι καινοτομία. Αλλιώς θα αλλάζαμε ταμπέλες και χρώμα στους τοίχους κάθε τόσο, χάριν καινοτομίας. Πρέπει η διαφοροποίηση να σκοπεύει στην δημιουργία νέων προϊόντων/υπηρεσιών ή στην βελτίωση της παραγωγικής διαδικασίας. «Να κάνει καλύτερη την ζωή των υπαλλήλων, ή/και των πελατών»! Δεν απαιτείται να γίνει ξαφνικά, μα μπορεί να γίνει σταδιακά! Αλλά και πάλι, δεν θεωρείται καινοτομία, μέχρι να επιφέρει κέρδος ή εξοικονόμηση.

Τέλος, θυμάμαι τον Λαρισαίο ακαδημαϊκό και startupper, Δρ Νανά (πρόσφατα διακρίθηκε με την ομάδα του στον πανελλήνιο διαγωνισμό ψηφιακής καινοτομίας), να επιμένει πως δεν νοείται ελληνική startup χωρίς τάσεις εξωστρέφειας. Το παρόν κείμενο καταγράφει το πώς αντιλαμβάνεται κάποιες έννοιες ο αρθρογράφος του και μόνο.

Ο Γιάννης Γιαλαμάς συμμετείχε στην οργανωτική ομάδα του Startup Weekend που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο 2016, για πρώτη φορά στη Λάρισα, στο ΤΕΙ Θεσσαλίας.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελευθερία, Μάρτιος 2016